Του Γιώργου Χαρίση
Τα τελευταία χρόνια, και όχι μόνο της μνημονιακής περιόδου, αλλά και πριν, στο πλαίσιο της συνθήκης του Μάαστριχτ και της πολιτικής της Ε/Ε και των εγχώριων αστικών πολιτικών δυνάμεων, πλήγηκε ιδιαίτερα το σύστημα της πλήρους και σταθερής εργασίας στη χώρα μας.
Μοίρασαν τη μία θέση εργασίας σε δύο, δαιμονοποίησαν τη σταθερή εργασία και με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την κατάργηση του πενθημέρου και της Κυριακής αργίας, «διέλυσαν» την οικογενειακή και προσωπική ζωή των εργαζομένων.










