Κυριακή, Νοεμβρίου 27, 2016

Η Μόρια και η κάθε Μόρια, δεν πρέπει να υπάρχει

Όσο όμως αυτή υπάρχει θα πρέπει να είναι όσο το δυνατό πιο ανθρώπινη. Γιατί εκεί βρίσκονται άνθρωποι. 

Ακόμα περισσότερο γιατί βρίσκονται άνθρωποι φτωχοί και κατατρεγμένοι. 

Γυναίκες, γιαγιάδες, μικρά παιδιά που δεν τους θέλει κανείς.


 

 Από πολλές απόψεις ήταν προδιαγεγραμμένο να συμβεί.
 Μέχρι πέρυσι, οι άνθρωποι που βρίσκονταν στη Μόρια, θες γιατί ήταν πρόσκαιροι εκεί, θες γιατί υπήρχαν σε αφθονία, χρησιμοποιούσαν ελαιοδίκτυα και ξύλα από τα γύρω χωράφια για να ζεσταθούν, να φτιάξουν το φαγητό τους. Στις συνθήκες «μονιμότητας» της αναγκαστικής παραμονής τους όμως και αφού τα ξύλα και τα δίκτυα τελείωσαν, το κακό δεν θα αργούσε να συμβεί.
Γιατί οι άνθρωποι που βρίσκονται στη Μόρια, δεν έχουν ζέστη  στις σκηνές τους, ούτε καλό και επαρκές φαγητό. Όπως άλλωστε χιλιάδες άνθρωποι έξω από αυτή…

Η Μόρια, δηλαδή ο εγκλεισμός ανθρώπων που το μόνο έγκλημα που έχουν κάνει, είναι ότι άφησαν τις πατρίδες τους για μια καλύτερη τύχη, είναι η αποτυχία του «δυτικού μας πολιτισμού».
Οι πολιτισμένες χώρες της Ε.Ε. φάνηκαν ανίκανοι να τους βοηθήσουν. Ακόμα χειρότερα: Τους φοβήθηκαν και τους φοβούνται. Για αυτό αποφάσισαν να σταματήσουν το πέρασμα τους, για αυτό αποφάσισαν να τους στριμώξουν στα hot spots.
Η Μόρια και η κάθε Μόρια, δεν πρέπει να υπάρχει, γιατί πρόκειται για τερατογένεση. Οσο όμως αυτή υπάρχει θα πρέπει να είναι όσο το δυνατό πιο ανθρώπινη. Γιατί εκεί βρίσκονται άνθρωποι. Ακόμα περισσότερο γιατί βρίσκονται άνθρωποι φτωχοί και κατατρεγμένοι. Γυναίκες, γιαγιάδες, μικρά παιδιά που δεν τους θέλει κανείς.
Εχτές στη Μόρια, εδώ δίπλα μας δηλαδή, μια γιαγιά και ένα μικρό παιδί, κάηκαν. Αυτό κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Μπορούμε όμως να αλλάξουμε τα πράγματα για τους άλλους, τους  χιλιάδες που μένουν πίσω.
Αυτό σίγουρα μπορούμε να το κάνουμε… ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ